Robert Schumann

Arabeska op. 18

Fantazja op. 17

Fryderyk Chopin

Nokturny op. 32

nr 1 H-dur

nr 2 As-dur

Sonata b-moll op. 35

Grigory Sokolov
fortepian

O tym , że „romantyzm niejedno miał imię”, przekonuje nas porównanie sztuki muzycznej Roberta Schumanna i Fryderyka Chopina, dwóch wielkich twórców urodzonych w tym samym, 1810 roku. Dla Schumanna, szczególnie tego „wczesnego”, źródła muzyki tkwiły głównie w literaturze („kontrapunktu uczyłem się u Jean Paula” – miał powiedzieć), podczas gdy muzyka Chopina wyrastała z… muzyki. W tym sensie Schumann bliższy był heterogenicznej „romantyczności”, Chopin zaś… klasyczności. Dobitnie ukazują nam to obie wielkie formy: Fantazja C-dur Schumanna, jakby „wypływająca” z uduchowionego poetyckiego motto Friedricha Schlegla – i Chopinowska Sonata b‑moll, której pierwszy, inicjalny gest odsyła nas wprost do ostatniej Sonaty c-moll op. 111 Beethovena, zaś rozpędzony temat pierwszy do… Symfonii g-moll KV 550 Mozarta! Chciałoby się rzec: sonata QUASI UNA FANTASIA Schumanna – wobec niezwykłej, lecz jednak SONATY Chopina. A jako dopełnienie – miniatury: „wiedeńska” Arabeska Schumanna, trochę w stylu Salonstücku – i na przeciwległym biegunie usytuowane, poetyckie i natchnione „paryskie” Nokturny op. 32 Chopina. W istocie, romantyzm niejedno miał imię…

 


Grigory Sokolov

Grigory Sokolov to światowej sławy rosyjski pianista, uznawany dziś za jednego z najwybitniejszych współczesnych wirtuozów tego instrumentu. Artysta jest powszechnie podziwiany za niespotykaną, wręcz wizjonerską intuicję, urzekającą spontaniczność i bezkompromisowe oddanie muzyce. Jego szeroki repertuar obejmuje transkrypcje średniowiecznej polifonii sakralnej, utwory fortepianowe od Byrda, Couperina, Rameau, Frobergera, poprzez muzykę Bacha, Beethovena, Schuberta, Schumanna, Chopina, Brahmsa, aż do mistrzów XX wieku: Prokofiewa, Ravela, Skriabina, Rachmaninowa, Schönberga i Strawińskiego.

Grigorij Sokołow urodził się w Sankt Petersburgu 18 kwietnia 1950 roku. Zaczął grać na fortepianie w wieku pięciu lat, a już dwa lata później rozpoczął naukę pod kierunkiem Liye Zelikman w Centralnej Szkole Muzycznej przy Konserwatorium Petersburskim. Studia kontynuował w Konserwatorium, w klasie fortepianu Moisey Khalfin. Już w wieku dwunastu lat, w 1962 roku odbył się jego pierwszy solowy recital. W 1966 został dostrzeżony przez międzynarodową krytykę jako najmłodszy zwycięzca w historii Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Piotra Czajkowskiego w Moskwie.

Po upadku Związku Radzieckiego rozpoczęła się jego prawdziwa, międzynarodowa kariera. Sokołow występował z towarzyszeniem najlepszych orkiestr na świecie, takich jak Filharmonia w Nowym Jorku, Holenderska Królewska Orkiestra Concertgebouw, Filharmonia Londyńska, Orkiestra Symfoniczna Radia Bawarskiego czy Filharmonia w Monachium. Obecnie Artysta koncentruje się niemal wyłącznie na karierze solowej, a w każdym sezonie daje około siedemdziesięciu recitali w całej Europie.