Galeria z koncertu
Karl Amadeus Hartmann

IV Symfonia

Felix Mendelssohn-Bartholdy

II Symfonia B-dur Lobgesang

Alexander Liebreich
Dyrygent
Münchener Kammerorchester
RIAS Kammerchor
Lydia Teuscher
sopran I
Katharina Persicke
sopran II
Maximilian Schmitt
tenor

Dwa dzieła, które przywołują pamięć historyczną. Jedno ją gloryfikuje, drugie z lękiem przezwycięża. Po stronie afirmacji stoi Felix Mendelssohn, który realizuje w II Symfonii zlecenie włodarzy Lipska, pragnących wznieść muzyczny pomnik Janowi Gutenbergowi. Po stronie gorzkiej wątpliwości stoi IV Symfonia Karla Amadeusa Hartmanna, świadectwo wycofywania się ze stylu publicznego i poszukiwania tonu indywidualnego, w którym doświadczenie wojny znajdzie bardziej wiarygodną ekspresję.


Alexander Liebreich

Alexander Liebreichuważany jest za jednego z najaktywniejszych dyrygentów swojego pokolenia. Funkcję dyrektora artystycznego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach objął w roku 2012, zdobywając w kraju powszechne uznanie jako ten, który odkrył na nowo brzmienie orkiestry i wpisał je w dorobek artystyczny tego szczycącego się bogatą tradycją zespołu. W latach 2006-2016 był także głównym dyrygentem Monachijskiej Orkiestry Kameralnej, która pod jego kierownictwem wprowadziła do repertuaru nowe formy koncertowe i znacząco się rozwinęła. W latach 2011-2014 jako dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego w Tongyeong (TIMF) w Południowej Korei, wywarł istotny wpływ na dalszy dynamiczny rozwój Festiwalu. Pod jego kierownictwem artystycznym w maju 2016 roku w nowej sali koncertowej NOSPR odbyła się druga już edycja Fstiwalu Katowice Kultura Natura.

Z wyjątkową intuicją i biegłością Liebreich nieustannie poszukuje nowych perspektyw artystycznych. Ma głęboką świadomość historycznego, politycznego i społecznego wymiaru muzyki; uważa, iż przedstawianie i utrwalanie teraźniejszości jest obowiązkiem wobec przyszłości. Muzyka wokalna od zawsze pełniła w jego życiu szczególną rolę. Urodzony w Ratyzbonie, od wczesnych lat chłonął tradycję chóralną swego rodzinnego miasta. Oprócz dyrygentury studiował śpiew, zajmując się także filologią romańską i historią muzyki. Prowadził wiele wybitnych orkiestr, występując w znakomitych salach koncertowych – ostatnio w Musikverein w Wiedniu, Suntory Hall w Tokio i Cité de la Musique w Paryżu.


Münchener Kammerorchesterposiada stopliwą barwę oraz zróżnicowany i interesujący repertuar. MKO została założona ponad 60 lat temu i od tamtej pory pełni niezwykle ważną rolę w niemieckim życiu muzycznym. Prowadzona pod kierunkiem artystycznym Alexandra Liebreicha, w swoim repertuarze zestawia uznane dzieła muzyki przeszłości z ciekawymi i inspirującymi kompozycjami współczesnymi.

Od momentu, gdy w latach 90. poprzedni dyrektor artystyczny orkiestry, Christoph Poppen, ukształtował rozpoznawalny profil artystyczny zespołu, MKO dokonała prawykonań ponad 70 kompozycji. Dla zespołu pisali tak znani twórcy, jak Iannis Xenakis, Wolfgang Rihm, Tan Dun, Chaya Czernowin oraz Jörg Widmann. Po 2006 MKO zamówiła kompozycje u czołowych współczesnych kompozytorów, jak Erkki-Sven Tüür, Thomas Larcher, Nikolaus Brass, Samir Odeh-Tamimi, Klaus Lang, Mark Andre, Peter Ruzicka, Márton Illés, Georg Friedrich Haas, Tigran Mansurian oraz Salvatore Sciarrino.

Podstawowy skład zespołu uzupełniany jest o muzyków grających na instrumentach dętych drewnianych i blaszanych, na co dzień będących uznanymi solistami i kameralistami. Skład ten pozwala na wykonywanie szerokiego repertuaru od uznanych dzieł Beethovena i Schuberta po kompozycje najnowsze.

Zespół realizuje także szereg własnych projektów, m.in. w Monachium – w Prinzregententheater oraz w muzeum Pinakothek der Moderne – prezentuje koncerty z muzyką kompozytorów XX i XXI wieku. Współpracuje z wieloma znakomitymi solistami i uznanymi dyrygentami, z którymi koncertuje niemal na całym świecie. Wiele nagrań MKO zostało zarejestrowanych przez najsłynniejsze wytwórnie płytowe, jak ECM Records, Deutsche Grammophon oraz Sony Classical.


RIAS Kammerchorspotyka się z entuzjastycznym przyjęciem na całym świecie. Jego profil artystyczny jest jedyny w swoim rodzaju. Pośród chórów profesjonalnych zespół ten jest pionierem w historycznej praktyce wykonawczej. Od momentu założenia zespołu, w 1948, RIAS (skrót: Radio in the American Sector, czyli ‘radio w amerykańskim sektorze’, pochodzi od miejsca założenia, które znajdowało się w amerykańskiej strefie okupacyjnej Berlina) stało się wzorcowym przykładem organizacji promującej modernistyczną i współczesną muzykę. W kontekście tej działalności interpretacje dzieł zarówno klasycyzmu, jak i romantyzmu nabrały intensywniejszej barwy oraz głębi. Od 2007 kierownikiem artystycznym i dyrygentem Chóru jest Hans-Christoph Rademann, który rozpoczął nowy etap w zakresie doboru repertuaru oraz kształtowania brzmienia zespołu.

W 2013 Chór Kameralny RIAS otrzymał honorową nagrodę Nachtigall, przyznawaną przez niemiecką krytykę płytową. Trzy lata wcześniej został wyróżniony przez brytyjskie wydawnictwo Gramophone i znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepszych chórów na świecie.

Chór kameralny RIAS wraz z takimi zespołami jak Rundfunk-Sinfonieorchester oraz Rundfunkchor Berlin należy do grupy zespołów wykonawczych Radia Niemieckiego, którego udziałowcami jest Federacja Republiki Niemieckiej, miasto Berlin oraz rozgłośnia radia Berlin-Brandenburg.


Lydia Teuscherniemiecka sopranistka, urodzona we Freiburgu. Studia odbyła wpierw w walijskim College of Music and Drama, a następnie w Hochschule für Musik w Mannheimie. Jako młoda śpiewaczka występowała podczas Internationale Händel-Festspiele w Getyndze, w teatrze operowym w Heidelbergu oraz w Nationaltheater Mannheim.

Współpracowała z tak znakomitymi dyrygentami i wykonawcami, jak stuttgarcka Akademia Bachowska prowadzona przez Helmuta Rillinga, z kolońskim zespołem Gürzenich Orchester pod dyrekcją Markusa Stenza, z zespołem Royal Concertgebouw Orchestra prowadzonym przez Sir Rogera Norringtona oraz z Double Bande pod dyrekcją Renégo Jacobsa (z którymi nagrała Brockes Messe Telemanna).

We wrześniu 2006 dołączyła do zespołu Semperoper w Dreźnie, gdzie zrealizowała takie role, jak Pamina, Susanna, Annchen, Valencienne oraz Gretel. Pojawia się także w Bavarian State Opera jako Pamina oraz jako Ighino w nowym projekcie Palestrina. Występowała również na Festiwalu w Aix-en-Provence we Francji, podczas Mozartwoche w Salzburgu (z René Jacobsem) oraz w Staatsoper w Berlinie jako Pamina, jak również podczas Saito Kinen Festival jako Cherubin (z Seiji Ozawą).

Wśród ostatnich ważnych wykonań artystki należy wymienić takie dzieła, jak opera Lucio Silla J.C. Bacha pod dyrekcją Ivora Boltona podczas Mozartwoche w Salzburgu, Paukenmesse Haydna z BBC Scottish Symphony Orchestra pod dyrekcją Bernarda Labadie, Msza h-moll J.S. Bacha z zespołem Arcangelo pod dyrekcją Jonathana Cohena oraz Aci, Galatea e Polifemo Häendla z Le Concert d’Astrée pod dyrekcją Emmanuelle Haïm. W aktualnym sezonie koncertuje z muzyką Vivaldiego i Magnificatem J.S. Bacha z zespołem Il Giardino Armonico oraz z San Francisco Symphony pod dyrekcją Bernarda Labadie.


Katharina Persickeśpiew studiowała w Dreźnie, a także ukończyła z wyróżnieniem klasę śpiewu we Fryburgu Bryzgowijskim. Brała udział w licznych kursach mistrzowskich, w klasach tak znakomitych śpiewaków jak Profesorowie Peter Schreier, Dietrich Fischer-Dieskau, Julia Varady i Catherin Malfitano. Odbyła ponadto studia w Bazylei u Stefana Haselhoffa.
Artystka ma na swoim koncie zwycięstwa na najbardziej znaczących międzynarodowych konkursach wokalnych, m.in. “Schubert und die Musik der Moderne” w Grazu oraz podczas międzynarodowego konkursu wokalnego “Queen Sonja” w Oslo.
Do najbardziej znaczących operowych kreacji sopranistki należą takie role: Giselher w Die lustigen Nibelungen zrealizowane wraz z Semperoper w Dreznie, rola Gianetty w Napoju miłosnym wykonywana z teatrami operowymi we Freiburgu i Oldenburu czy rola Hrabiny w Weselu Figara z Teatrem w Lucernie i Augsburgu. Ponadto jej rola Zerliny w Don Giovannim podczas Festiwalu w Feldkirch w 2006 roku oraz rola Paminy w Czarodziejskim flecie wykonane podczas Herrenchiemsee Festspiele 2010 i 2011 roku spotkały się ze znakomitym przyjęciem.
Współpracowała z tak znanymi solistami i zespołami jak Nicholas Rimmer i Pauliina Tukiainen, Royal Liverpool Philharmonic Orchestra, NDR Radiophilharmonie Hanower czy SWR Sinfonieorchester Baden Baden und Freiburg. Była zapraszana do współpracy przez tak znakomitych dyrygentów, jak Thomas Hengelbrock, Sylvain Cambreling, Wasilija Petrenko czy Howard Arman.
W 2012 roku artystka zadebiutowała wraz z Orkiestrą Filharmonii Izraelskiej pod dyrekcją Enoch zu Guttenberga oraz z SWR Sinfonieorchester Baden Baden und Freiburg, z tą ostatnią wykonując partię solową w Mojżeszu i Aaronie Arnolda Schönberga.


Maximilian Schmitt– tenor. Studiował w klasie prof. Rolanda Hermanna i prof. Ange Eggers w Akademie der Künste W latach 2005–2006 był członkiem Young Ensemble Bawarskiej Opery w Monachium. W tym czasie artysta zadebiutował także jako Tamino w Salzburger Landstheater. Występował w takich rolach, jak Lord Cecil w Roberto Devereux Donizettiego oraz Albazar w operze Turek we Włoszech Rossiniego, w inscenizacji Christopha Loya.

Oprócz występów na scenie operowej artysta aktywnie koncertuje, mając w repertuarze wiele dzieł oratoryjno-kantatowych od Monteverdiego do Mendelssohna. Współpracował z tak znakomitymi dyrygentami i zespołami, jak Daniel Harding, Thomas Hengelbrock, Fabio Luisi, Philippe Herreweghe, Trevor Pinnock, René Jacobs, Helmut Rilling, oraz orkiestrami: Akademie für Alte Musik Berlin, Tonhalle-Orchestra z Zurychu, Basel Chamber Orchestra, Wiener Symphoniker, Cleveland Orchestra, Orkiestrą Radia Szwedzkiego i innymi.

W aktualnym sezonie można go usłyszeć w Missa solemnis Beethovena wraz z New Japan Philharmonic Orchestra pod dyrekcją Ingo Metzmachera, w Pasji Mateuszowej Bacha z MDR Symphony Orchestra, w Mszy h-moll Bacha z Freiburger Barockorchester, w oratorium Elias Mendelssohna oraz na Festiwalu w Salzburgu w Łazarzu Schuberta z Camerata Salzburg prowadzoną przez Ingo Metzmachera.

Równie ważna dla artysty jest współpraca z pianistą Geroldem Huberem. Na swoim koncie mają nagrania dla wytwórni Oehms: Träumend Wandle Ich bei Tag Roberta i Clary Schumannów czy Piękna młynarka Schuberta.

Jako solista ma na swoim koncie liczne nagrania CD i DVD, m.in. takich dzieł jak Stworzenie świata Haydna (Harmonia Mundi France), Pasja wg św. Mateusza Bacha (Decca, BR Klassik), Stabat Mater Dvořáka (Label Philippe Herreweghe).