Sala Koncertowa NOSPR
Gustav Mahler

III Symfonia d-moll

Alexander Liebreich
Dyrygent
NOSPR
Chór Chłopięcy Filharmonii Krakowskiej
Lidia Matynian
kierownictwo artystyczne
Chór NFM
Agnieszka Franków-Żelazny
kierownictwo artystyczne
Bernarda Fink
alt
Alexander Liebreich

Alexander Liebreichuważany jest za jednego z najaktywniejszych dyrygentów swojego pokolenia. Funkcję dyrektora artystycznego Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach objął w roku 2012, zdobywając w kraju powszechne uznanie jako ten, który odkrył na nowo brzmienie orkiestry i wpisał je w dorobek artystyczny tego szczycącego się bogatą tradycją zespołu. W latach 2006-2016 był także głównym dyrygentem Monachijskiej Orkiestry Kameralnej, która pod jego kierownictwem wprowadziła do repertuaru nowe formy koncertowe i znacząco się rozwinęła. W latach 2011-2014 jako dyrektor artystyczny Międzynarodowego Festiwalu Muzycznego w Tongyeong (TIMF) w Południowej Korei, wywarł istotny wpływ na dalszy dynamiczny rozwój Festiwalu. Pod jego kierownictwem artystycznym w maju 2016 roku w nowej sali koncertowej NOSPR odbyła się druga już edycja Fstiwalu Katowice Kultura Natura.

Z wyjątkową intuicją i biegłością Liebreich nieustannie poszukuje nowych perspektyw artystycznych. Ma głęboką świadomość historycznego, politycznego i społecznego wymiaru muzyki; uważa, iż przedstawianie i utrwalanie teraźniejszości jest obowiązkiem wobec przyszłości. Muzyka wokalna od zawsze pełniła w jego życiu szczególną rolę. Urodzony w Ratyzbonie, od wczesnych lat chłonął tradycję chóralną swego rodzinnego miasta. Oprócz dyrygentury studiował śpiew, zajmując się także filologią romańską i historią muzyki. Prowadził wiele wybitnych orkiestr, występując w znakomitych salach koncertowych – ostatnio w Musikverein w Wiedniu, Suntory Hall w Tokio i Cité de la Musique w Paryżu.


NOSPR

NOSPRpełni rolę ambasadora kulturalnego reprezentującego Polskę na międzynarodowej scenie artystycznej. Zespół utworzył w 1935 w Warszawie i prowadził do wybuchu II wojny światowej Grzegorz Fitelberg. Przez okres funkcjonowania zespołu jego dyrektorami artystycznymi byli tak wybitni dyrygenci, jak Witold Rowicki, Jan Krenz, Bohdan Wodiczko, Kazimierz Kord, Tadeusz Strugała, Jerzy Maksymiuk, Stanisław Wisłocki, Jacek Kaspszyk, Antoni Wit i Gabriel Chmura. 31 sierpnia 2012 funkcję dyrektora artystycznego i I dyrygenta  objął Alexander Liebreich. Pierwszym dyrygentem gościnnym NOSPR jest Stanisław Skrowaczewski, dyrygentem honorowym – Jan Krenz.

Z zespołem występowało wielu znakomitych dyrygentów i solistów, m.in. Martha Argerich, Leonard Bernstein, Placido Domingo, Barbara Hendricks, Paweł Klecki, Kiryłł Kondraszyn, Witold Lutosławski, Mischa Maisky, Neville Marriner, Kurt Masur, Ivan Monighetti, Kun Woo Paik, Krzysztof Penderecki, Maurizio Pollini, Mścisław Rostropowicz, Artur Rubinstein, Jerzy Semkow, Isaac Stern czy Krystian Zimerman.

Prócz nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia orkiestra zrealizowała ponad 200 płyt CD dla wielu renomowanych wytwórni (m.in. Decca, EMI, Philips, Chandos, Naxos). Za dokonania fonograficzne NOSPR wyróżniony został licznymi nagrodami, m.in. Diapason d’Or Grand Prix du Disque de la Nouvelle Académie du Disque, Cannes Classical Award, Midem Classical Award.

Orkiestra występowała niemal we wszystkich krajach Europy, w obu Amerykach, a także w Japonii, Hongkongu, Chinach, Australii, Nowej Zelandii, Korei i w krajach Zatoki Perskiej. W ostatnich latach NOSPR zrealizowała wiele projektów, m.in. Maraton twórczości Góreckiego, Pociąg do muzyki Kilara. Od 2005 NOSPR jest organizatorem biennale – Festiwalu Prawykonań Polska Muzyka Najnowsza.


AUSTRIA/Vienna/ Wien/Atmos © Julia Wesely - bei jeglicher Veröffentlichung wird um Nennung der Bildautorin gebeten!

Bernarda Finkurodziła się w Buenos Aires w słoweńskiej rodzinie. Wykształcenie muzyczne i wokalne odebrała w Instituto Superior de Arte del Teatro Colón, gdzie często występowała.

Należy do najbardziej rozchwytywanych śpiewaczek koncertowych i recitalowych. Jako artystka znana z muzycznej wszechstronności była zapraszana do współpracy przez wiodące europejskie i amerykańskie orkiestry oraz światowej sławy dyrygentów. Jej szeroki repertuar obejmuje zarówno muzykę dawną jak i utwory dwudziestowieczne. Często występuje z tak wybitnymi zespołami jak Filharmonicy Wiedeńscy i Berlińscy, Royal Concertgebouw Orchestra, Staatskapelle Berlin i Staatskapelle Dresden, Bawarska Radiowa Orkiestra Symfoniczna, Cleveland Orchestra czy Chicago Symphony Orchestra, a także z czołowymi orkiestrami barokowymi pod batutą słynnych dyrygentów, między innymi Daniela Barenboima, Herberta Blomstedta, Semyona Bychkova, Riccardo Chailly’ego, Sir Johna Eliota Gardinera, Valery’ego Gergieva, Bernarda Haitinka, René Jacobsa, Marissa Jansonsa, Riccardo Mutiego, Sir Rogera Norringtona, Trevora Pinnocka, Georgesa Prêtre’a, Sir Simona Rattle’a i Franza Welsera-Mösta. Bliska współpraca artystyczna łączyła ją z Nikolausem Harnoncourtem, o czym  świadczą liczne nagrania telewizyjne oraz płyty CD.

Jej występy, zarówno w Argentynie jak i na najważniejszych europejskich scenach operowych, spotykają się z niezwykle przychylnym przyjęciem krytyki. Do ostatnich najważniejszych ról wokalistki należą Cecylio (Lucio Silla) dla Theater an der Wien – pod dyrekcją Nikolausa Harnoncourta, Idamantes (Idomeneusz, król Krety) dla madryckiego Teatro Real – pod kierunkiem Luca Bondy’ego i Jesusa Lopeza Cobosa oraz Irene (Theodora) dla Festiwalu w Salzburgu – pod dyrekcją Ivora Boltona. Śpiewała także partie Sesto (Łaskawość Tytusa) i Idamantesa w wersjach koncertowych pod batutą René Jacobsa – oba nagrania zostały bardzo wysoko ocenione. W czerwcu 2017 roku wystąpiła w przedstawieniu Peleas i Melisanda Debussy’ego wystawianym przez Operę Wiedeńską.

Regularnie daje recitale w wiedeńskich Musikverein i Konzerthaus, berlińskiej filharmonii, brukselskim Théâtre Royal de la Monnaie, a także na Schubertiadzie w Schwarzenbergu, na festiwalu w Edynburgu oraz w nowojorskich Carnegie i Alice Tully Hall. Wraz z Pavel Haas Quartet wykonała pieśni Dvořáka i Janáčka w londyńskiej Wigmore Hall, w Concertgebouw w Amsterdamie oraz w Hadze i Madrycie. W sezonie 2015/16 wystąpiła z serią recitali w Buenos Aires, Lublanie i Zeist w Holandii.

Wśród jej najważniejszych projektów ostatnich sezonów, prócz licznych recitali, znalazły się półscenicza produkcja  Peleas i Melisanda Debussy’ego przygotowana z Filharmonikami Berlińskimi pod dyrekcją Sir Simona Rattle’a i Petera Sellarsa, III Symfonia Mahlera z Mahler Chamber Orchestra pod batutą Daniela Hardinga, Pieśni biblijne Dvořáka, wykonane z Ensemble Prisma na festiwalach Attergauer Kultursommer i Carinthischen Sommer oraz w londyńskiej Wigmore Hall, Das Lied von der Erde Mahlera z Jiřím Bělohlávkiem w Pradze i Rapsodia na alt Brahmsa z Orkiestrą Mozarteum pod batutą Ivora Boltona w Salzburgu.

Plany na sezon 2017/18 to, między innymi, Stabat Mater Pergolesiego w Rzymie, II Symfonia Mahlera pod batutą Marissa Jansonsa w Kopenhadze i Jakuba Hrůšy w Bambergu, tournee po Ameryce Południowej z Camerata Salzburg, koncerty na festiwalu Internationale Barocktage Stift w Melku, Stabat Mater Szymanowskiego z Dennisem Russellem Daviesem w Grafenegg oraz II Symfonia Mahlera z Filharmonikami Wiedeńskimi pod batutą Andrisa Nelsonsa na Festiwalu w Salzburgu.

Artystka regularnie prowadzi kursy mistrzowskie dla Wiener Meisterkurse, Young Singers Project (YSP) w Salzburgu, Akademii Festiwalowej Aix-en-Provence oraz Schubert-Institute w Baden pod Wiedniem i w Aldeburgh. Zasiadała w jury Międzynarodowego Konkursu Wokalnego w londyńskiej Wigmore Hall, konkursu wokalnego „Das Lied” w Berlinie i Bach Wettbewerb w Lipsku, była także ekspertem konkursu BBC Cardiff Singers of the World.

Liczne nagrania wokalistki cieszą się wielkim uznaniem. Jej dyskografia obejmuje ponad 50 pozycji, począwszy od Monteverdiego i Rameau, po Schuberta, Brucknera i Schumanna. Wiele z nich otrzymało tak prestiżowe nagrody jak Diapason d’Or czy Grammy. Artystka współpracuje z wytwórnią Harmonia Mundi. Wśród jej ostatnich zrealizowanych projektów są kantaty Bacha nagrane z Freiburger Barockorchester, pieśni Schumanna z akompaniamentem Anthony’ego Spiri, Stabat Mater Pergolesiego z Akademie für Alte Musik Berlin oraz cykle pieśni kompozytorów słoweńskich i argentyńskich, przygotowane wspólnie z bratem, barytonem Marcosem Finkiem (nominacja do nagrody Grammy). W roku 2012 ukazały się albumy z pieśniami Dvořáka (z Genią Kühmeier) i pieśniami hiszpańskimi (m. in. de Falli, Granadosa i Rodriga), znów z Anthonym Spiri przy fortepianie. Na jej najnowszej płycie znalazły się pieśni Mahlera, wykonane z towarzyszeniem Niederösterreichische Tonkünstlerorchestra pod batutą Andrésa Orozco-Estrady oraz pianisty Anthony’ego Spiri.

W lutym 2006 roku Bernarda Fink przyjęła z rąk Kanclerza Austrii Austriacki Krzyż Honorowy za Zasługi dla Nauki i Sztuki, a w lutym 2013 roku, wraz z bratem Marcosem Finkiem za album Slovenija! i towarzyszące mu koncerty, nagrodę Fundacji Prešerena – najbardziej prestiżowe słoweńskie wyróżnienie w dziedzinie kultury. We wrześniu 2014 roku otrzymała tytuł „Österreichische Kammersängerin”.