Sala Koncertowa NOSPR
Galeria z koncertu

Program

Edvard Grieg

Muzyka do dramatu Peer Gynt

Alexander Liebreich
Dyrygent
NOSPR
Czeski Chór Filharmoniczny w Brnie
Marita Solberg
sopran
św. Małgorzata
Anna Lubańska
mezzosopran
Mariusz Bonaszewski
narrator

Rzadko nadarza się okazja, by usłyszeć sławne fragmenty z Griegowskiego Peer Gynta nie w formie suity, lecz zagrane wprost z partytury sporządzonej do dramatu Henryka Ibsena. Teatralność tego wykonania zostanie zasygnalizowana przez partię lektora, który czytać będzie fragmenty tej sztuki. Muzyka Griega opowiada o losach tytułowego utracjusza lekko i kunsztownie, towarzysząc mu w egzotycznych podróżach. Ale muzyka oddaje także atmosferę domowej Norwegii, dla nas przecież też cokolwiek egzotyczną.


Alexander Liebreich

Alexander LiebreichPierwszy dyrygent i dyrektor artystyczny Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach.

Laureat International Classical Music Awards, nominowany do nagrody Grammy (2018).

W zakresie sztuki dyrygenckiej kształcił się w Hochschule für Musik und Theater
w Monachium i Mozarteum w Salzburgu. Silny wpływ na jego osobowość artystyczną
i warsztat wywarli głównie Michael Gielen, Nikolaus Harnoncourt i Claudio Abbado.

Koncertował z wieloma orkiestrami i solistami o międzynarodowej renomie. W latach 2006–2016 pełnił funkcję pierwszego dyrygenta i dyrektora artystycznego Münchener Kammerorchester, z którą dokonał licznych nagrań płytowych. W październiku 2016 roku Bawarskie Ministerstwo Edukacji, Kultury, Nauki i Sztuki przyznało mu nagrodę specjalną w dziedzinie kultury.

Alexander Liebreich jest dyrektorem artystycznym Richard Strauss Festival w Garmisch-Partenkirchen i przewodniczącym Towarzystwa Richarda Straussa, jako następca Wolfganga Sawallischa i Brigitte Fassbaender.

We wrześniu 2018 roku objął stanowisko głównego dyrygenta i dyrektora artystycznego Praskiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej. W październiku tego samego roku otrzymał również nagrodę Opus Klassik.


© Bartek Barczyk
© Bartek Barczyk

NOSPRpełni rolę ambasadora kulturalnego, reprezentującego kraj na międzynarodowej scenie artystycznej. Orkiestra współpracowała z jednymi z największych kompozytorów drugiej połowy XX wieku – Witoldem Lutosławskim, Henrykiem Mikołajem Góreckim i Krzysztofem Pendereckim, wielokrotnie prezentując pierwsze wykonania ich dzieł.

Zespół utworzył w 1935 roku w Warszawie i prowadził do wybuchu II wojny światowej Grzegorz Fitelberg. W 1945 roku orkiestrę reaktywował w Katowicach Witold Rowicki. W 1947 roku dyrekcję artystyczną objął ponownie Fitelberg. Po jego śmierci (1953) zespołem kierowali kolejno: Jan Krenz, Bohdan Wodiczko, Kazimierz Kord, Tadeusz Strugała, Jerzy Maksymiuk, Stanisław Wisłocki, Jacek Kaspszyk, Antoni Wit, Gabriel Chmura oraz ponownie Jacek Kaspszyk.

We wrześniu 2000 roku dyrektorem naczelnym i programowym NOSPR została Joanna Wnuk-Nazarowa. W sierpniu 2012 roku funkcję pierwszego dyrygenta i dyrektora artystycznego objął Alexander Liebreich. Od września 2018 roku dyrektorem naczelnym i programowym NOSPR jest Ewa Bogusz-Moore.

Prócz nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia zespół ma w swoim dorobku ponad 200 albumów, za które został wyróżniony m.in. nagrodami Diapason d’Or, Grand Prix du Disque, International Classical Music Award. Wraz z NOSPR występowało wielu znakomitych dyrygentów i solistów. Orkiestra koncertowała podczas licznych tournées i festiwali na całym świecie – niemal we wszystkich państwach Europy, w obu Amerykach, a także w Japonii, Hongkongu, Chinach, Australii, Nowej Zelandii, Korei i w krajach Zatoki Perskiej. Zrealizowała szereg projektów, w tym Maraton twórczości Góreckiego, Pociąg do muzyki Kilara, Muzyczne podróże morskie.

Od 2015 roku NOSPR – laureat nagrody specjalnej International Classical Music Award 2018 – jest organizatorem Festiwalu Katowice Kultura Natura, a od 2005 roku Festiwalu Prawykonań Polska Muzyka Najnowsza.


Czeski Chór Filharmoniczny w Brnie

Czeski Chór Filharmoniczny w Brniezajmuje istotną pozycję wśród europejskich zespołów chóralnych. Liczne sukcesy zawdzięcza przede wszystkim współpracy z dyrygentem Petrem Fialą, założycielem i kierownikiem formacji. Fiala prowadzi aktywną działalność artystyczną od ponad pięciu dekad. Jest również kompozytorem, w którego dorobku znajduje się blisko 180 utworów.

Zespół ceniony jest przez krytyków za stopliwe brzmienie oraz wyrazistą ekspresję. Specjalizuje się w wykonawstwie form kantatowo-oratoryjnych, dając blisko 90 koncertów rocznie w kraju i poza jego granicami, otrzymując zaproszenia najważniejszych światowych festiwali. Współpracował z wybitnymi dyrygentami, takimi jak Jiří Bělohlávek, Jakub Hrůša, Zdeněk Mácal, Christian Arming, Dennis Russell Davies, Christoph Eschenbach, Iván Fischer, Lawrence Foster, Nikolaus Harnoncourt, Manfred Honeck, Neeme, Paavo i Kristjan Järvi, Kurt Masur, Zubin Mehta, Yannick Nézet-Séguin, Sir Roger Norrington, Sir Simon Rattle oraz Helmuth Rilling.

Nagrania Czeskiego Chóru Filharmonicznego otrzymały wiele nagród i wyróżnień, m.in. w roku 2007 Echo Klassik w dwóch kategoriach: Zespół Roku za album z motetami Antona Brucknera oraz Nagranie Roku za oratorium Chrystus Ferenca Liszta. Rok później chór został nominowany do nagrody muzycznej duńskiego radia P2 w kategorii Album Symfoniczny Roku za Die Weise von Liebe und Tod des Cornets Christoph Rilke Paula von Klenau. Rok 2009 przyniósł zespołowi Preis der deutschen Schallplattenkritik w uznaniu dla albumu Requiem für einen jungen Dichter Bernda Aloisa Zimmermanna. Zarejestrowane przez chór Requiem Antonína Dvořáka otrzymało z kolei prestiżowe wyróżnienie Tokusen, przyznawane przez „The Record Geijutsu Disc Review”.


Marita Solberg

Marita SolbergŚpiewaczka o międzynarodowej renomie, wyróżniająca się imponującym dorobkiem repertuarowym. Laureatka I nagrody w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Królowej Sonii w Oslo (2001). Od ponad dekady związana jest z zespołem Norweskiej Opery Narodowej, na scenie której wykonywała m.in. partię Mimì w Cyganerii G. Pucciniego – jej interpretacja spotkała się z ogromnym uznaniem recenzentów i została uhonorowana norweską nagrodą krytyków muzycznych. Ponadto Sølberg kreowała role w operach W.A. Mozarta: Donny Elviry w Don Giovannim, Paminy w Czarodziejskim flecie, Hrabiny Rozyny w Weselu Figara.

Istotne miejsce w jej działalności artystycznej zajmują wykonania dzieł klasyczno-romantycznych w wersjach estradowych. Śpiewała partie solowe w takich utworach, jak Msza c-moll KV 427 Mozarta z towarzyszeniem Orchestre de Paris, II Symfonia G. Mahlera z Norweską Orkiestrą Radiową czy Cztery ostatnie pieśni R. Straussa z Orkiestrą Filharmonii z Oslo. W sezonie 2014/2015 wystąpiła m.in. jako Antonia w Opowieściach Hoffmanna J. Offenbacha i Solwejga w operze Peer Gynt Jüriego Reinvere’a, która miała światową premierę w Norweskiej Operze Narodowej. Wzięła udział w wykonaniach Ein deutsches Requiem J. Brahmsa wraz z Orchestre de Paris w Wiedniu i Paryżu, Glorii F. Poulenca z towarzyszeniem BBC National Orchestra of Wales oraz III Symfonii H.M. Góreckiego z orkiestrą Sinfonia Varsovia. Śpiewaczka odbyła też europejskie tournée z Les Musiciens du Louvre pod dyrekcją Marca Minkowskiego.


Anna Lubańska – mezzosopran, ukończyła z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Warszawie w klasie Krystyny Szostek-Radkowej. Jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Wokalnego im. Ady Sari, gdzie otrzymała I nagrodę i trzy wyróżnienia (za najlepsze wykonanie pieśni francuskiej, utworu Mozarta oraz utworu Lutosławskiego).

Do najważniejszych ról w jej repertuarze należą: Ortrud w Lohengrinie Wagnera, Księżniczka Eboli w Don Carlosie, Amneris w Aidzie, Azucena w Trubadurze Verdiego i wiele innych. Jest również cenioną interpretatorką pieśni oraz muzyki oratoryjnej, zwłaszcza partii w symfonii dramatycznej Romeo i Julia Berlioza, Requiem Verdiego, Siedmiu bramach Jerozolimy Pendereckiego oraz Missa pro pace Kilara.

Od 1993 jest stale związana z Teatrem Wielkim – Operą Narodową. Współpracowała z wieloma znakomitymi solistami i dyrygentami. Należą do nich m.in.: Stefan Soltesz, Jerzy Maksymiuk, Kazimierz Kord, Jacek Kaspszyk, Mark Minkowski, Jan Krenz, Stanisław Skrowaczewski, Placido Domingo oraz Edita Gruberova.


Mariusz BonaszewskiOd 1997 roku w zespole Teatru Narodowego. Absolwent warszawskiej PWST (1988). W latach 1988–1997 aktor Teatru Dramatycznego w Warszawie. Współpracował ze Słupskim Teatrem Dramatycznym, Teatrem Polskim we Wrocławiu, Wrocławskim Teatrem Współczesnym, Teatrem Śląskim w Katowicach, Teatrem Wybrzeże w Gdańsku oraz scenami warszawskimi: Teatrem Polskim, Teatrem Rozmaitości, Teatrem Scena Prezentacje, Teatrem Nowym Praga, Teatrem Wielkim – Operą Narodową.

Laureat nagrody zespołowej za rolę w Kubusiu Fataliście Diderota w reżyserii Zbigniewa Zapasiewicza w Teatrze Dramatycznym w Warszawie na 15. Opolskich Konfrontacjach Teatralnych (1989) oraz nagrody indywidualnej za rolę tytułową w przedstawieniu Płatonow – akt pominięty Czechowa w reżyserii Jerzego Jarockiego w Teatrze Polskim we Wrocławiu na 36. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1996). Wyróżniony nagrodami Festiwalu Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej „Dwa Teatry” w Sopocie – w 2005 roku nagrodą za rolę Leona w słuchowisku Matka Witkacego w reżyserii Jana Warenyci, w 2008 roku nagrodą za rolę Stanisława Wyspiańskiego w przedstawieniu Chryje z Polską czyli rzecz o Stanisławie Wyspiańskim w reżyserii Macieja Wojtyszki, w 2011 roku nagrodą za role w słuchowiskach – Edypa w Królu Edypie Sofoklesa w reżyserii Waldemara Modestowicza i Jerzego w Kiedy nie mogę uciec Jacka Raginisa w reżyserii autora; w 2012 roku uhonorowany Grand Prix za rolę Otto Falona w przedstawieniu Getsemani Hare’a w reżyserii Waldemara Krzystka.

Dwukrotny laureat Nagrody im. Aleksandra Zelwerowicza za kreacje w przedstawieniach Jerzego Jarockiego w Teatrze Narodowym: za role w Błądzeniu wg Gombrowicza (2004) oraz role Lucyfera / Bukarego / Adwokata w Sprawie wg Słowackiego (2012). Za role w Sprawie wyróżniony także Feliksem Warszawskim w kategorii „najlepsza pierwszoplanowa rola męska” (2012).

Wyróżniony nagrodą za rolę Henryka Kleina w filmie Daas Adriana Panka na 30. Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” (2011) oraz nagrodą za najlepszą rolę męską, za rolę Ojca w filmie Moja biedna głowa Adriana Panka (w cyklu Dekalog 89+) na Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Brukseli (2011).

Uhonorowany Wielkim Splendorem, nagrodą Teatru Polskiego Radia (2013). Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi (2005) oraz Brązowym Medalem „Gloria Artis” (2013).