Sala Koncertowa NOSPR
Kup bilet
Arthur Honegger

Joanna d’Arc na stosie

Oratorium dramatyczne w 11 scenach z prologiem do tekstu Paula Claudela

Alexander Liebreich
Dyrygent
NOSPR
Czeski Chór Filharmoniczny w Brnie
Warszawski Chór Chłopięcy
Sarah Aristidou
Die Jungfrau Maria
sopran
Marita Solberg
sopran
św. Małgorzata
Gerhild Romberger
alt
św. Katarzyna
Rolf Romei
Porcus/Eine Stimme/Erster Herold/Der Geistliche
tenor

Joanna, córka uszlachconych włościan z Domrémy w Lotaryngii, odebrała w dzieciństwie staranne wychowanie religijne. W wieku 13 lat złożyła śluby czystości – wkrótce po swoim pierwszym widzeniu, kiedy święty Michał Archanioł, święta Katarzyna i święta Małgorzata zdradzili jej Boży plan wypędzenia Anglików z Francji. W 1429 roku zdołała przekonać Karola VII, by powierzył jej dowództwo odsieczy Orleanu. Pasmo triumfalnych zwycięstw Joanny wywołało zawiść na królewskim dworze. Dziewica Orleańska rok później została ujęta przez Burgundczyków i sprzedana Anglikom. Oskarżono ją o czary i pakt z diabłem. W maju 1431 spłonęła na stosie. Nikt nie stanął w jej obronie.

„Aby zrozumieć czyjeś życie lub jakiś krajobraz, trzeba wybrać właściwy punkt widzenia, a takim jest szczyt. Szczytem życia Joanny d’Arc jest śmierć, stos w Rouen. Z tego szczytu spogląda ona w dramacie, jaki napisałem dla Idy Rubinstein wspólnie z Honeggerem (1892–1955), na wydarzenia, które ją tam przywiodły” – objaśniał Paul Claudel, autor libretta do oratorium Jeanne d’Arc au bûcher (1935). Honegger stworzył dzieło niezwykle emocjonalne i zróżnicowane pod względem formalnym, przeplatając stylizowaną monodię z kunsztowną polifonią, fragmenty recytowane z obszernymi partiami orkiestrowymi. Utwór chwilami przypomina muzykę filmową – również za sprawą nietypowego instrumentarium, w którym poczesną rolę odgrywają fale Martenota, na prawykonaniu obsługiwane przez ich wynalazcę Maurice’a.

 

Dorota Kozińska


Alexander Liebreich

Alexander Liebreichod września 2012 r. jest dyrektorem artystycznym i I dyrygentem Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Od 2015 r. pełni funkcję dyrektora artystycznego Festiwalu Katowice Kultura Natura, w ostatnim czasie powierzono mu również kierownictwo artystyczne Festiwalu Richarda Straussa w Garmisch-Partenkirchen. Ponadto został przewodniczącym Towarzystwa Richarda Straussa jako następca Wolfganga Sawallischa i Brigitte Fassbaender.

W latach 2006–2016 piastował stanowisko I dyrygenta i dyrektora artystycznego Münchener Kammerorchester, z którą dokonał licznych nagrań płytowych. Najnowszy album zawierający Requiem T. Mansuriana (ECM), powstały we współpracy z RIAS Kammerchor, uzyskał nominacje do nagród International Classical Music Awards 2018 i Grammy 2018.

Koncertował z wieloma wiodącymi orkiestrami, m.in.: Royal Concertgebouw Orchestra, Orchestre National de Belgique, BBC Symphony Orchestra, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo, NHK Symphony Orchestra, Tonhalle-Orchester Zürich. Współpracował z artystami tej miary, co: Lisa Batiashvili, Krystian Zimerman, Frank Peter Zimmermann, Gautier Capuçon, Leila Josefowicz czy Isabelle Faust.

W październiku 2016 r. Bawarskie Ministerstwo Edukacji, Kultury, Nauki i Sztuki przyznało mu nagrodę specjalną w dziedzinie kultury.

W grudniu 2017 r. został mianowany głównym dyrygentem i dyrektorem artystycznym Praskiej Radiowej Orkiestry Symfonicznej.

Studiował w monachijskiej Hochschule für Musik und Theater i salzburskim Mozarteum, zdobywając swoje pierwsze doświadczenia artystyczne pod kierunkiem Michaela Gielena i Nikolausa Harnoncourta. Silny wpływ wywarł nań również jego mentor, Claudio Abbado, z którym współpracował podczas projektów z udziałem Berliner Philharmoniker i Gustav Mahler Jugendorchester.

W styczniu 2017 r. nagranie płytowe Szymanowski, Lutosławski – dokonane przez NOSPR pod batutą Alexandra Liebreicha, z udziałem Gautiera Capuçona – zostało uhonorowane International Classical Music Award; jest to trzeci album serii z muzyką polską klasyków XX wieku.


© Bartek Barczyk
© Bartek Barczyk

NOSPRpełni rolę ambasadora kulturalnego reprezentującego Polskę na międzynarodowej scenie artystycznej. Zespół utworzył w 1935 w Warszawie i prowadził do wybuchu II wojny światowej Grzegorz Fitelberg. Przez okres funkcjonowania zespołu jego dyrektorami artystycznymi byli tak wybitni dyrygenci, jak Witold Rowicki, Jan Krenz, Bohdan Wodiczko, Kazimierz Kord, Tadeusz Strugała, Jerzy Maksymiuk, Stanisław Wisłocki, Jacek Kaspszyk, Antoni Wit i Gabriel Chmura. 31 sierpnia 2012 funkcję dyrektora artystycznego i I dyrygenta  objął Alexander Liebreich. Pierwszym dyrygentem gościnnym NOSPR jest Stanisław Skrowaczewski, dyrygentem honorowym – Jan Krenz.

Z zespołem występowało wielu znakomitych dyrygentów i solistów, m.in. Martha Argerich, Leonard Bernstein, Placido Domingo, Barbara Hendricks, Paweł Klecki, Kiryłł Kondraszyn, Witold Lutosławski, Mischa Maisky, Neville Marriner, Kurt Masur, Ivan Monighetti, Kun Woo Paik, Krzysztof Penderecki, Maurizio Pollini, Mścisław Rostropowicz, Artur Rubinstein, Jerzy Semkow, Isaac Stern czy Krystian Zimerman.

Prócz nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia orkiestra zrealizowała ponad 200 płyt CD dla wielu renomowanych wytwórni (m.in. Decca, EMI, Philips, Chandos, Naxos). Za dokonania fonograficzne NOSPR wyróżniony został licznymi nagrodami, m.in. Diapason d’Or Grand Prix du Disque de la Nouvelle Académie du Disque, Cannes Classical Award, Midem Classical Award.

Orkiestra występowała niemal we wszystkich krajach Europy, w obu Amerykach, a także w Japonii, Hongkongu, Chinach, Australii, Nowej Zelandii, Korei i w krajach Zatoki Perskiej. W ostatnich latach NOSPR zrealizowała wiele projektów, m.in. Maraton twórczości Góreckiego, Pociąg do muzyki Kilara. Od 2005 NOSPR jest organizatorem biennale – Festiwalu Prawykonań Polska Muzyka Najnowsza.


Czeski Chór Filharmoniczny w Brniezałożył go w 1990 i nadal nim kieruje Petr Fiala. Mimo swej niedługiej historii zespół znajduje się w gronie najlepszych europejskich chórów. Specjalizuje się w repertuarze oratoryjno-kantatowym, a ostatnio do swego repertuaru włączył też dzieła operowe ze wszystkich epok. Rocznie daje ponad 70 koncertów, zarówno w Czechach, jak i za granicą.

Czeski chór jest regularnym gościem najbardziej renomowanych międzynarodowych festiwali, koncertuje w znanych salach koncertowych Europy, w tym m.in. Wiednia, Berlina, Monachium, Frankfurtu, Stuttgartu, Drezna, Lipska, Genewy, Lucerny, Londynu, Mediolanu, Rzymu, Paryża, Madrytu, Barcelony, Walencji.

Występuje ze znanymi orkiestrami, pod batutą takich dyrygentów jak m.in.: Leoš Svárovský, Charles Dutoit, Sir Roger Norrington, Mario Venzago, Marc Soustrot, Jean-Claude Casadesus, Michael Tilson Thomas, Rafael Frühbeck de Burgos, Zubin Mehta, Nikolaus Harnoncourt, Kurt Masur, Kaspar Zender, Yuri Simonov, Zdeněk Mácal, Adam Fischer, Marco Letonja, Marcus Bosch czy Jonathan Nott.

Zespół nagrał wiele płyt dla takich wytwórni jak: Panton, Supraphon, Farao, KOCH International, Sony Classical, Ultraphon, Arco Diva, Chesky-Records New York, Pronto, Antiphona, PAN Classics, Musikproduktion Dabringhaus, Discantica. Za swoje nagrania zespół otrzymał wiele nagród, w tym m.in. prestiżową nagrodę Echo Klassik w 2007 – przyznano ją w dwóch kategoriach: dla „zespołu roku” (za nagranie Motetów Brucknera) oraz za „nagranie roku” (za oratorium Christus Liszta). W 2009 chór otrzymał Preis der Deutschen Schallplattenkritik, a w 2010 – MIDEM Classical Awards („nagranie roku” w kategorii utwór chóralny).

Od 2014 głównym sponsorem Czeskiego Chóru Filharmonicznego Brno jest TESCAN ORSAY HOLDING.

 


Warszawski Chór ChłopięcyPowstał w roku 1990 z inicjatywy Rektora ówczesnej Akademii Muzycznej im. F. Chopina Warszawie prof. Andrzeja Chorosińskiego. Założycielem, dyrektorem artystycznym i dyrygentem chóru jest profesor AMFC Krzysztof Kusiel-Moroz Od roku 1998 istnieje także chór męski., w skład którego wchodzą wychowankowie chóru chłopięcego, obecnie uczniowie szkól ponadpodstawowych i studenci.

Warszawski Chór Chłopięcy i Męski daje rocznie około 30 koncertów tak w kraju jak i za granicą. Na repertuar Chóru składają się dzieła niemal wszystkich epok od średniowiecznego chorału gregoriańskiego po najnowsze kompozycje powstałe w naszych czasach. Osobny rozdział w działalności zespołu stanowią wielkie dzieła oratoryjne wykonywane w wielkich salach koncertowych, często pod batutą znakomitych dyrygentów. Od roku 1994 Chór współpracował z takimi sławami jak Antoni Wit, Kazimierz Kord, Grzegorz Nowak, Jacek Kaspszyk, Yoav Talmi, Philippe Herreweghe, Valeryj Gergiev, a także Krzysztof Penderecki, którego utwory (Pasja, Jutrznia, Credo) na stałe weszły do koncertowego repertuaru Chóru.
Istotną formą działalności Zespołu są wyjazdy zagraniczne, podczas których Chór spotkał się z dużym uznaniem zarówno wśród publiczności jak i krytyki. Chór odwiedził m.in. Holandię Niemcy, Francję Litwę, w 1999, 2001 i 2003 roku odbył trzy długie tournee po Japonii, koncertując w wielu prestiżowych salach koncertowych Tokio, Osaki, Nagoi, Hiroszimy i Nagasaki. Śpiewał Pasję K. Pendereckiego na festiwalach Echternach w Luxemburgu, Penderecki Festspielle w Muenster, Europaische Festwoche w Passau, Festivall de la Chaise Dieu. Także w Polsce współpracuje z największymi instytucjami muzycznymi takimi jak Filharmonia Narodowa, Teatr Wielki Opera Narodowa, Międzynarodowy Festiwal Wratislavia Cantans.
Poza działalnością koncertową Warszawski Chór Chłopięcy i Męski prowadzi działalność fonograficzną. Mimo krótkiej kariery artystycznej może pochwalić się całkiem pokaźną fonoteką: płyta CD Stabat Mater G.B. Pergolesiego (1996), płyta CD Jutrznia K. Pendereckiego, muzyka M. Lorentza do filmu Zabić Sekala (również CD 1998), płyta CD pt. Muzyka Chóralna Romantyków Niemieckich, płyta CD i kaseta Wśród nocnej ciszy, pierwsze światowe nagranie utworu G. Crumba Star Child , płyty CD Credo (1999) i Pasja (2002) K. Pendereckiego oraz udział w nagraniu ostatniej płyty Zdzisławy Sośnickiej Magia serc. Płyta z nagraniem kompozycji G. Crumba Star Child w wykonaniu Warszawskiego Chóru Chłopięcego otrzymała w roku 2001 nagrodę GRAMMY.
W roku 2006 chór był laureatem 2 międzynarodowych konkursów: II miejsce na Europejskim Konkursie Muzykującej Młodzieży w Neerpelt (Belgia), i Złote Pasmo na Międzynarodowym Konkursie Śpiewu Chóralnego w Bratysławie (Słowacja). W 2007r został zwycięzcą jednego z najsłynniejszych europejskich konkursów: Seghizzi Corale w Gorizii we Włoszech.
W roku 2009 Warszawski Chór Chłopięcy został zaproszony na koncerty w ramach Polska Year w Wielkiej Brytanii, gdzie śpiewał Pasję K. Pendereckiego w Katedrze w Canterbury, a także dał kilkanaście koncertów w Londynie i regionie Cornwall. W wyniku znakomitych recenzji prasowych po tym tournee, Chór ponownie został zaproszony na Wyspy Brytyjskie w roku 2011. W listopadzie 2011 Zespół gościł na Litwie, miesiąc później w Berlinie, a w lipcu 2012 zdobył I miejsce na Międzynarodowym Festiwalu Chórlanym w Lecco we Włoszech.
Poza działalnością koncertową, opiekująca się Chórem Fundacja Warszawskiego Chóru Chłopięcego organizuje zajęcia z edukacji artystycznej dla dzieci, wyjazdowe warsztaty muzyczne, a także animację w różnych dziedzinach sportu.


Marita Solberg

Marita SolbergJedną z ostatnich ról tej niezwykle utalentowanej sopranistki była postać Mimi z Cyganerii Pucciniego wystawianej na deskach Norweskiej Opery Narodowej. Kreacja ta spotkała się z uznaniem krytyków i publiczności oraz uhonorowaniem artystki norweską nagrodą Music Critics Prize. W sezonie 2014/15 do najważniejszych ról artystki należały Antonia z Opowieści Hofmanna J. Offenbacha oraz Solveig z opery Peer Gynt estońskiego kompozytora Jüri Reinvere, która miała premierę światową w 2014 roku w Norweskiej Operze Narodowej.

Ważną częścią działalności artystki są wykonania estradowe dzieł klasycznych i romantycznych. Wraz Orchestre de Paris wykonywała Mszę c-moll Mozarta, z Norweską Orkiestrą Radiową II Symfonię Mahlera czy z Orkiestrą Filharmonii z Oslo Cztery ostatnie pieśni R. Straussa. Najbardziej jednakże jest znana z roli Solwejg z Peer Gynt  Griega, którą prezentowała w Norwegii, Szwecji, Niemczech (Berliner Philharmoniker), Hiszpanii i USA. W 2010 roku Pieśni Solwejg wykonała podczas ceremonii wręczenia Pokojowej Nagrody Pokojowej w Oslo.

Artystka jest laureatką wielu prestiżowych nagród, m.in. International Music Competition Queen Sonja oraz Międzynarodowego Konkursu Belvedere im. Hansa Gabora w Wiedniu. Piękne i uniwersalna barwa głosu Marity Sølberg pozwala jej na wykonywanie zróżnicowanego repertuaru, od dzieł barokowych aż po współczesne. Wśród ostatnich znakomitych realizacji wyróżnić należy wykonanie Niemieckie Requiem Brahmsa wraz z Orchestre de Paris w Paryżu i Wiedniu, Poulenca Gloria wraz z BBC National Orchestra of Wales czy wykonanie III Symfonii H.M. Góreckiego wraz z Sinfonia Varsovia. Wraz z Les Musiciens de Louvre pod dyrekcją Marca Minkowskiego odbyła europejskie tourne z Pasją wg św. Mateusza J.S. Bacha.