Sala Koncertowa NOSPR

Program

Gabriela Ortiz

Téenek – Invencioces de territorio

Jean Sibelius

Koncert skrzypcowy d-moll op. 47

Piotr Czajkowski

V Symfonia e-moll op. 64

Alondra de la Parra
Dyrygent
Philharmonia Orchestra
Viktoria Mullova
skrzypce

W Téenek Invenciones de territorio (2017) Gabriela Ortiz (*1964), meksykańska kompozytorka o międzynarodowej sławie, udowadnia, że istnienie granic pomiędzy terytoriami i ludźmi może ulegać przekroczeniu przez akceptację różnic i szczegółów, które mają ubogacić, a nie wywoływać napięcia, konflikty, stawać się znakiem podziałów, rozłamów społecznych i doprowadzać do nienawiści.

Napisanie koncertu skrzypcowego stało się dla Jeana Sibeliusa (1865–1957) sublimacją czy może projekcją młodzieńczych aspiracji zostania wirtuozem tego instrumentu. Obecnie jego Koncert skrzypcowy d-moll (1903–1904, rew. 1905) należy do „świętej trójki” najczęściej grywanych późnoromantycznych koncertów skrzypcowych: obok koncertu Czajkowskiego i Brahmsa.

Napisana w ciągu zaledwie kilku miesięcy Symfonia e-moll (1888) Piotra Czajkowskiego (1840–1893) należy wraz z wcześniejszą Symfonią f-moll i późniejszą Symfonią h-moll do „symfonii autobiograficznych”. Ukazuje muzyczny portret osobowości Czajkowskiego pełnej wewnętrznych sprzeczności – rozpiętej pomiędzy euforyczną i pełną ekstatyczności energią, a głębokim smutkiem i stanami depresyjnymi, pomiędzy kobiecą delikatnością i emocjonalnością, a męską siłą i dynamizmem.

 

Wojciech Stępień


Alondra de la Parra

Alondra de la Parra„Nie ma wątpliwości: wraz z Alondrą de la Parra muzyka klasyczna wkroczyła w XXI wiek” – pisali krytycy „Le Monde”. Dyrygentka nieustannie zwraca uwagę krytyki fascynującymi interpretacjami i zaangażowaniem w propagowanie twórczości kompozytorów latynoamerykańskiego pochodzenia. W swojej dotychczasowej karierze prowadziła ponad sto pierwszorzędnych światowych zespołów, w tym Orchestre de Paris, London Philharmonic Orchestra, Tonhalle-Orchester Zürich, Bamberger Symphoniker, Szwedzką Radiową Orkiestrę Symfoniczną, Orquestra Sinfônica do Estado de São Paulo, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin i Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia. Od 2017 roku pełni funkcję kierownika artystycznego Queensland Symphony Orchestra.

Pierwsza płyta Alondry de la Parra Mi Alma Mexicana, nagrana z Philharmonic Orchestra of the Americas (Sony), odniosła wielki sukces tak artystyczny, jak i komercyjny. W 2017 roku artystka wzięła udział w projekcie Deutsche Welle Musica Maestra, który obejmował serię 26 nagrań internetowych oraz sześciu programów telewizyjnych.

Do najważniejszych wydarzeń w biografii artystycznej Alondry de la Parra w ostatnich latach należą: debiut podczas Beethovenfest Bonn, koncerty z Orchestre de Paris, transmitowane na żywo przez niemiecko-francuski kanał telewizyjny ARTE, występy z Verbier Festival Orchestra, BBC Philharmonic i BBC National Orchestra of Wales. De la Parra kierowała również wykonaniem muzyki na żywo podczas prezentacji filmu West Side Story w Auditorio Nacional w mieście Meksyk.

W sezonie artystycznym 2018/2019 Alondra de la Parra zadebiutowała z Philharmonisches Staatsorchester Hamburg w Elbphilharmonie oraz podczas Festival de Pâques w Aix-en-Provence. Ze znakomitym przyjęciem spotkała się kierowana przez nią nowa produkcja T.H.A.M.O.S., prezentowana w ramach salzburskiego Mozartwoche z udziałem zespołów Camerata Salzburg i La Fura dels Baus.


Philharmonia Orchestra

Philharmonia OrchestraPowstała w 1945 roku Philharmonia Orchestra należy do najbardziej cenionych zespołów XXI stulecia.

Pierwszym dyrygentem i kierownikiem artystycznym orkiestry jest Esa-Pekka Salonen, związany z  symfonikami od 2008 (do dyrygentów gościnnych i honorowych należą Jakub Hrůša, Santtu-Matias Rouvali, Christoph von Dohnányi oraz Vladimir Ashkenazy). Siedziba orkiestry znajduje się w Southbank Centre’s Royal Festival Hall w Londynie, gdzie rocznie bierze udział w blisku 50 koncertach. Philharmonia Orchestra realizuje również autorskie projekty, które spotkały się z entuzjastycznym przyjęciem krytyki, m.in. “Stravinsky: Myths & Rituals” (2016) oraz “Weimar Berlin: Bittersweet Metropolis” (2019).  Zespół jest rezydentem m.in. Garsington Opera, The Marlowe Theatre w Cantenbury, The Montfort Hall w Leicester, Bedford Corn Exchange, The Anvil w Basigstoke czy Three Choirs Festival organizowanego na zachodzie Wielkiej Brytanii.

Philharmonia Orchestra prowadzi intensywną działalność artystyczną w wielu krajach Europy, Azji i Stanów Zjednoczonych. W obecnym sezonie artystycznym zespół  podjął trzy ważne trasy koncertowe: do Chin i Korei Południowej (październik 2018),  kolumbijskiej Cartageny (styczeń 2019) oraz USA (marzec 2019). Międzynarodową renomę zapewniła orkiestrze również bogata dyskografia, od dziesięciu lat wykorzystująca najnowsze osiagnięcia w zakresie digitalizacji. Philharmonia Orchestra z powodzeniem podejmuje próby rejestracji materiału w techonologii Virtual Reality. Nagrania zespołu dostępne są szerokiej publiczności dzięki aplikacji “The Orchestra” przeznaczonej na iPad. Philharmonia Orchestra bierze udział w licznych projektach edukacyjnych. Współpracuje też z kompozytorami muzyki filmowej oraz nagrywa ścieżki dźwiękowe przeznaczone do gier komputerowych.


© Benjamin Ealovega
© Benjamin Ealovega

Viktoria Mullova“Bach w wykonaniu Mullovej to jedno z najpiększych, możliwych doświadczeń” – napisał o artystce The Guardian.

Choć szczególne miejsce w działalności artystycznej Mullovej zajmuje wykonawstwo muzyki baroku i klasycyzmu, podziwiana za swą wszechstronność skrzypaczka nieustannie poszerza swój repertuar o literaturę współczesną, jazz i muzykę etniczną. Regularnie współpracuje  z zespołami muzyki dawnej, jak  Orchestra of the Age of Enlightenment, Il Giardino Armonico, Accademia Bizantina czy Venice Baroque. Do najważniejszych przedsięwzięć artystki w bieżącym sezonie należą amerykańska i brytyjska premiera koncertu podwójnego na skrzypce i wiolonczelę “At Swim – Two- Birds” Pascala Dusapina (dedykowanego Victorii Mullowej oraz Matthew Bradley’owi) z udziałem Seattle Symphony oraz London Philharmonic Orchestra.  Skrzypaczka odbyła również podróże do  Japonii i Chin, występując z solowymi recitalami oraz  koncertami realizowanymi w ramach jej autorskiego programu “Stradivarius in Rio”. Mullova współpracuje z pianistą Alasdairem Beatsonem, wykonującym sonaty Ludwiga van Beethovena na instrumencie z jelitowymi strunami. Z kolei wraz z  kompozytorem i kontrabasistą jazzowym Mishą Mullovem – Abbado wykonuje program “Music we Love”. Jest również cenioną interpretatorką dzieł muzyki nowej – wśród twórców piszących z myślą o Mullovej znajdują się m.in. Pascal Dusapin, Fraser Trainer, Thomas Larcher i Dai Fujikura.

Artystka gra na instrumentach Guadagniniego oraz Stradivariusa – “Jules Falk” z 1723 roku.